avant-garde

Oley be, saykedelikliğe gerçekten geri döndük! El Doctor’un sıkıcı havasından sonra Pitt resmen tamam ben buradayım saykedelikliğe devam diyor. Siyah…

Bu animasyon, Pitt’in Joy Street’ten 11 yıl sonra yaptığı işlerden biri. Maalesef maratonda beni en çok hayal kırıklığına uğratan film…

Bu el boyaması animasyon, Pitt’in işlerinde bence ayrı bir tat veriyor. Asparagus’un o görsel şiir patlamasından sonra daha kişisel, daha…

Önceki yazımda ilk, kısacık deneysel çırpınışları (Bowl, Garden, Theatre, Marble Game ve Crocus) bir araya toplayıp incelemiştim. Bugün ise rotamızda…

Asparagus incelememizde Suzan Pitt’in saykedeliğinin zirvesine çıkmıştık, şimdi o zirvenin temellerinin atıldığı ilk saykedelik denemelere iniyoruz. Karşımızda 1970 yapımı o…

Daha önce Maya Deren’in parçalanmış rüya evrenlerinde, “Meshes of the Afternoon”’un aynalı dehlizlerinde beraber kaybolmuştuk. Bugün rotayı, animasyonun en saykedelik,…

Bugün, sinema tarihinin en kendine has, en stilize ve eleştirel anlamda en acımasız işlerinden birini, 1966 yapımı Qui êtes-vous, Polly…

Herkese merhaba. Frpnet’teki köşemde daha önce Maya Deren’in filmografisini ve rüya mantığına dayalı sinema dilini uzun uzun incelemiştik. Deneysel yolculuktan…

Maya Deren maratonumuzda bir noktaya geldik ki, artık sadece bir “film incelemesi” yazmıyorum; yaşadığım en tuhaf, en sarsıcı ve kelimenin…

Maya Deren’in tekinsiz, sürreal zihnine daldığımız maratona hız kesmeden devam ediyoruz. Hatırlarsanız “Meshes of the Afternoon’da” kendi iç labirentinde kaybolan…

Maya Deren sinemasında At Land, anlatıyı bilinçli olarak dağıtan ve izleyiciyi doğrudan deneyimin içine çeken bir kırılma noktası. Meshes of…

Ne garip film ya… 14 dakikada resmen sinemayı kökünden sarsan bir psychedelic kâbus. Maya Deren ve Alexander Hammid’in 1943’teki bu…