2) SÜRPRİZLİ GİDİŞAT
Daha hafif bir konu ama en az ilk madde kadar önemli. Aslında bir hikayeyi “iyi” yapan, onu izlememizi/okumamızı sağlayan başlıca şeyden bahsedeceğim: Merak. Bu açıdan “The Force Awakens” büyük bir hayal kırıklığıydı. Mesaj yüklü bir robot çölde yoksul bir gencin eline düşer ve sonrasında olanlar… Daha 15. dakikada “The Force Awakens”ın 1977’de çekilmiş “A New Hope”un izleğinde ilerlediğini anlamıştık. Dakikalar geçtikçe benzerlikler arttı ve bir noktadan sonra sıradaki sahneyi tahmin etmeye başladık. Beklenen bir ölüm, kalkan kapatma mevzusu, yeni ölüm yıldızının yine benzer şekilde patlayışı derken sonraki sahneye dair merak duymamaya başladık. Bu “A New Hope”un yeniden çekimiydi adeta!
Evet, Rogue One’ın da sonunu biliyoruz, sonuçta bu filmin Episode 3.5, hatta Episode 4’e çok yakın olmasından dolayı Episode 3.9 olduğunu biliyorduk. 4’ün hemen öncesinde biteceği de açıklanmıştı. Ama buna rağmen filmin başından itibaren bir sonraki sahneyi tahmin edemedik. Size bir örnek: Jyn annesinin öldürülüşüne, babasının Krennic ile gidişine şahit oluyor. Mağarada Saw’un bulacağı yerde saklanıyor. Bir süre sonra Saw geliyor, kapağı açıyor, “Gel çocuğum” diyor. Rogue One yazısı giriyor ve sonraki sahnedeyiz. Jyn büyümüş. Düşünüyorsunuz ki, herhalde Saw’un mekanında. Hayır, bir hapishanede. İmparatorluk hapishanesinde. Sonra asiler onu kurtarıyor, Jyn onlarla birlikte kaçacak derken, Jyn onlarla da dövüşüyor. Hep bir şaşırtmaca… Örnekleri çoğaltalım. Kaçak pilota zihin okuyucu ve akıl bozan ahtapotumsu varlık yaklaşıyor, sanıyorsunuz ki ona rağmen Pilot kendini ispatlayacak, hayır o kuponunuz da yatıyor. Pilot da, Jyn de kendi görüşlerini finale kadar ispatlayamıyorlar. Ve tabii ki final. “Disney, Star Wars’u çocuk filmine döndürecek” diyenler “The Force Awakens”ta haklı çıkmışlardı, bu defa ise tamamen yanıldılar. Tek bir kahramanımız bile “mutsuz son”dan kurtulamıyor Rogue One’da. Bunun Hollywood’daki adı “ticari intihar”dır. Tahminen sadece bu yüzden bile Rogue One, “The Force Awakens”ın çok gerisinde kalacak gişe yarışında. Fakat tıpkı “Empire Strikes Back” gibi yıllarca anımsanacak bir kült filme dönüşme şansına sahip olacak.
Rogue One’ın en büyük faciası Felicity Jones’un tüm film boyunca tek bir yüz ifadesi ile Disney prensesi edasında ortalıkta dolaşmasıdır. Daisy Ridley ve John Boyega gibi %100 yanlış cast.