Tavşan Harikalar Diyarında Bir Macera – Apopia: Sugar Coated Tale İncelemesi

Apopia: Sugar Coated Tale oyununun geliştiricisi Quillo Entertainment Limited. Yayıncısı ise Happinet. Oyun 2d macera oyunu olarak karşımıza çıkıyor. Sizler için oynadık ve incelemesini yaptık. Umarım keyif alırsınız.

Apopia: Sugar Coated Tale Oyununun Hikayesi

Oyunun başlangıcında karlı bir dağda tırmanış yapmaktayız. Annemiz bizi sürekli çağırıyor. Bizde annemizin sesinin olduğu yöne doğru ilerliyoruz. Biraz ilerledikten sonra o da ne? Ortam karanlık ve kasvetli bir şekle bürünüyor. Annemizi uçurumun kenarında görüyoruz ve bir delikten düşüyoruz. Bu delikten düşme olayı benim için kesinlikle Alice Harikalar Diyarında efsanesine bir gönderme oldu. Delikten düştükten sonra kendimizi bir mağarada buluyoruz. Yanımızda bir kedi var. Bu pembe kedi konuşabiliyor üstelik.

Kızımız da diyor ki: “Ya şu kediyi takip edeyim kesin çıkışı biliyordur.” Başlıyoruz kediyi takip etmeye ve kendimizi çok garip bir ortamda buluyoruz. Konuşan yarasalar, dondurma kaplı binalar, kötü tavşanlar ve renkli ama rengi solmuş bir krallık.

Bu diyarda tahmin edeceğiniz üzere bir kedi olması çok garip. Özellikle de pembe konuşan bir kedinin tavşanlar diyarında ne işi var ama değil mi? Bu da kızımızın teorisini doğruluyor. Kedi kesinlikle çıkışı biliyor. Üstelik biraz ilerledikten sonra fark ediyoruz ki bu diyarın kötüsü bizim kediyi arıyor. Normalde krallıkta bir kraliyet ailesi olduğunu ancak tahtın Boss adlı biri tarafından ele geçirildiğini öğreniyoruz. Bu kısımların oyunda anlatımı aşırı komik bir şekilde gerçekleşiyor. Sonra Prenses Moly yani tahtın asıl sahibinin diyara gelen misafirleri kolladığını öğreniyor ve onu arıyoruz.

Prenses Moly’e ulaştığımızda tabii ki sevimli kedimizi de buluyoruz. Kedi ile birlikte Moly’nin misafiri oluyoruz. Kızımızla dinlenmek için odamıza çekilip uyuyoruz ve kabus böyle başlıyor. Rüyamızda çarpık bir karanlık dünyadayız. Bu karanlık dünyada annemize benzeyen bir kadınla karşılaşıyoruz ancak bu kadın onun kötü versiyonu. Bizi hatalarımızla ilgili suçlayıp cezalandırmak isteyen bu kadından annemizin ruhu sayesinde kurtuluyoruz.

Oyuna Genel Bakış

Oyunun çizimlerine ve hikayesinin ilginçliğine bayıldım. Tabii oyunun tatlı bir atmosferden bir anda korku atmosferine geçişi beni biraz sarstı ama bu geçiş baya iyi olmuş. Bu geçişte travmatik bir anıya şahit oluyoruz. Aslında bu anlattığım çarpık korku dünyası kızımızın zihninin karanlık köşelerinden çıkmış bir yer. Hatta kızımız diğer karakterlerin karanlık dünyalarına da tanık olabiliyor.

Oyunda yer yer sıkmamak için bulmacalar yerleştirilmiş. Bu bulmacalar öyle çok zor olmasa da hikayenin durgun ilerleyişine minik bir heyecan katıyor. Ayrıca oyunda ritme göre hareket etmeniz gereken noktalar da var. Bunu açıkçası hiç beklemiyordum.

Oyundaki diyalogları kim yazdıysa ve çizimleri kim yaptıysa başarılarının devamını dilerim. Bazı anlar “NE?” oldum. Bazı anlar gülmekten kendimden geçtim. Gerçekten aşırı komik kısımlar var. Mesela şu üstte resimde bulunan noktaya geldiğinizde bir flört savaşına katılıyorsunuz. Cevaplarınızı dikkatli seçmeniz gerekirken öyle komik ses efektleri çıkıyor ki odaklanamadım. Ses efektini geçtim çizimler ve diyaloglar zaten odağımı tamamen mahvetti. Gülme krizine girdim seçeneklerde.

Oyundaki karakterler genel olarak birbirine benzemiyor hepsi özenle tasarlanmış resmen. Oyunun kendine ait bir ruhu var ve ben bu ruhu çok sevdim. Kızımızın deliliğini de sevdim. Alice sever biri olarak ruhuma ilaç gibi geldi.

Müzikler maalesef pek ahım şahım değil keşke azıcık dikkat edilseymiş. Bende mi bug oldu bilmiyorum ama ritim kısmında bile müzik yoktu nedenini asla anlamadım düzeltirler diye umut ediyorum.

Özetle Oynanır Mı?

Öhöm öhöm hala duruyor musun? O kadar da anlattık çok ayıp filan diyormuşum. Oyun cidden keyifli denemenizi yürekten tavsiye ediyorum. Tabii ki sıkıntılı olduğu noktalar ve sıkıldığım anlar oldu. Eksikleri yok diyemem. Yine de şu komik çizimler ve diyaloglar için bile oynanır diyorum. Korku atmosferi beni pek içine çekmedi ama komedisi için değer.