İzmir Gelsin – Anomaly President Erken Erişim İncelemesi

Phew Phew Games imzalı Anomaly President‘ın erken erişim dönemi başladı. Deneyimlerimiz, artısı ve eksisi için buyurunuz incelememize.

Anomaly Agent‘ın ardından anomalilerle mücadelemizi sürdürmeye devam ediyoruz efenimler ama bu sefer seçim otobüsü üstünde: Phew Phew Games‘in ikinci oyunu Anomaly President erken erişime çıktı! Oyunun tam sürümü öncesi izlenimlerimiz için değerli vatandaşlarımız buyursunlar incelememize.

Seçme ve Seçilme Üzerine Mülahazalar

Türk halkı olarak seçimleri seviyoruz, seçimler için yaşıyoruz, genel veyahut yerel fark etmeksizin seçimler bizim için âdeta ata sporu, seçim dönemleri de kaotik birer bayram havası. Anomaly President da kendisini bir seçim simülasyonu olarak kurgulayan bir roguelike aksiyon oyunu olarak karşımıza çıkıyor. Siyasi rakiplerimizi hem meydanlarda hem de sandıkta alt etmek için gerek envaiçeşit silahımız, gerek anomali güçlerimiz, gerekse liderlik vasfımızı kullanmamız gereken oyun evlere şenlik NPC’ler ve memleket olarak aşina olduğumuz seçim dönemi enstanteleriyle gerçekten evde hissettiren cinsten. Spoiler vermeyelim ama hikâyeyi oynarken durdurup kahkaha basacağınız çok yer olacak, söylemiş olayım.

Anomaly Agent oynarken hazırlıksız yakalayan popüler kültür ve oyun dünyası referansları, görsel dili ve müzikleriyle aklımda yer edinmişti benim. Anomaly President da aynı düsturu sürdürüyor: Müzikler şahane, mekanlar, eşyalar ve karakterler de çok daha detaylı, renkli ve atmosferin içine çeken cinsten. Bıcır bıcır hanım ablalar, tosbik Fluffie‘ler, ecinni boss’lar, yanar döner anomaliler derken cıvıl cıvıl akıyor her şey. Bu bağlamda selefinin üstüne bol bol koyarak gelmiş oyun, gözler kulaklar bayram edecek diyebilirim.

♪ Volkan Öge Geliyor, Volkan Öge Gidiyor ♪

Anomaly President roguelike aksiyonunu yakın dönemde en keyifli örneklerinden birini The Alters‘da gördüğüm üs inşa mekanikleriyle buluşturuyor. Oyunumuzun iki farklı yüzü var:

1. Üs inşa mekaniği odaklı seçim otobüsümüz. Burada seçim yolculuğumuz esnasında bize eşlik eden mazlum mu mazlum, minnoş mu minnoş Fluffie’lerimiz eşliğinde halkın gönlünde taht kurma mücadelesi veriyor, aynı zamanda roguelike run’larımız için çeşitli geliştirmeler, silahlar ve benzeri geliştirmeler sunan bir ana merkez görevi görüyor.
2. Siyasi rakiplerimizi sahada alt etmek üzere şehrin başından sonuna yollara düştüğümüz roguelike run’larımız. Oyunun kalbi de burası.

İki tarafta da mekanikler çiçek gibi ve birbirini çok güzel destekliyor, ekibin dersine iyi çalıştığını gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Run’lar arasında topladığımız kaynaklarla seçim otobüsümüze yeni modüller ekleyebiliyor, dünya haritamız, otobüsümüz ve run’larımıza yönelik geliştirmelere erişebiliyor, halka otobüs tepesinden hediye atma gibi mini oyunlara erişebiliyor ve hem oylarımızı hem de gücümüzü artırmak için çalışmalarımızı sürdürebiliyoruz. Geliştirme ağaçları oldukça doyurucu ve oynanışta fark yaratan cinsten, kaynakları idareli kullanmak da elbette önemli.

Aksiyon kanadındaysa Anomaly Agent’a kıyasla ciddi gelişim söz konusu. Agent’da daha fazla düşman, kombo ve silah çeşitliliği görmek istediğimi gayet net hatırlıyorum. Anomaly President’ta bunun üstüne epey düşülmüş ki roguelike gibi oynanışın her zaman aktif tutulması gereken bir tür için eğlenceli bir aksiyon zaten farz. Aksiyon daha hızlı, silahlarımız ve düşmanlarımız daha çeşitli, seviyeler arasında aldığımız güçlendirmeler de gayet keyifli. Bir run’ım siber elektrik büyücüsü, bir run’ım eli Frostmourne’lu Arthas’tan hallice buzdan kılıçla cayır cayır aktı gitti. Fluffie’lerimiz burada da devreye giriyor ve minik pet’ler gibi işlev görerek çeşitli avantajlar sağlayarak oynanışa renk katıyor. Oynadığım süre boyunca sıkılmadım ve erken erişim için şahane bir artı bu, alkış!

Ha ama ufak bir şikâyetim var oynanışla alakalı o da inputlar. Ben kısa bir süre klavye, uzun bir süre de Dualsense kolla oynadım (oyun kesinlikle handheld veya kolla oynanmalı kanaatimce, aklınızda bulusun). İlk etapta combo yaparken zorlandığımı hissettim, bir nebze kendimden şüphe duydum, biraz daha ilerleyince dedim tamam, inputlar ağır kalmış. Bu da combo yapmayı ve güçlerinizi kullanmayı bir tık zorlaştırıyor. Oynadıkça alıştım, düzeltilmesi kolay bir mevzu olup çözüleceği kanaatindeyim ama yer yer zorladı.

Seçim Vaadi 1: Arayüz

Buyurunuz efendiler, benim halihazırda oyunla ilgili en büyük iki şikâyetime geldik: Bir numaramız arayüz. Demo’yu oynamadığım için erken erişimle arasında bir fark var mı yorum yapamıyorum ama arayüzün kendisi hiç kullanıcı dostu hissettirmedi bana. Seçim otobüsü geliştirme safhasında base building mekaniğinin kendisi gayet oturaklı olsa da elimdeki eşyalar, otobüsümün ihtiyaç duyduğu mevcut kaynaklar, geliştirme ağacı ve ilerleme barları oyuncuyu arayüz üzerinde net yönlendirmiyor, eşeleyip çıkarmak gerekiyor. Yazılım geliştirme tarafında “intuitive” dedikleri bir nane var ya, kullanıcının ekranda gördüğü işlevi sezgisel olarak kavrayıp kullanabilmesini ifade eden? Heh, o kısım zayıf kalmış ve bu bölümlerden aldığım keyfi azalttı bu durum.

Aynısı durum aksiyona adım attığımız, oyunun odağı olan roguelike bölümlerinde de mevcut. Silahlar, güçlendirmeler, anomaliler ve benzeri envaiçeşit geliştirmeyle run’ımızı şekillendiriyoruz, buraya kadar her şey olması gerektiği gibi. Ama burada da sezgisel hissettirmedi arayüz, Build’imin son şeklini, seviyelerde ilerlerken sunulan geliştirmelerin bu build’de nasıl yer tuttuğunu, bunlarla nasıl bir oynanış stratejisi inşa edebileceğimi anlamak için gözümü epey alıştırmam gerekti. Bu kısımlara cila çekilmesi öneridir.

Seçim Vaadi 2: Bölüm Tasarımı

Şimdi gelgelelim erken erişim sürecinde bence geliştiricinin en çok üzerinde çalışması gereken yer olan bölüm tasarımına. Roguelike tür itibarıyla benzer mekanlardan geçip gittiğimiz bir tür, bu da seviyeleri ve run’ları tekrara düşme tehlikesi altına ilk andan sokuyor. Anomaly President’ın görsel dili ve tasarımı çok başarılı, farklı seviyeler arasında renk paletinden tutun da atmosfere bambaşka mekânlarda olduğunuzu hissettiriyor, gözünüzü gönlünüzü açıyor. Oynanışın kendisi de yukarıda yazdığım gibi gayet eğlenceli. Ancak bölümlerin yapıları bir noktada tekrara düşmeye başlıyor ve o noktada bölüm yapısının pek verimli kullanılamadığını fark ediyorsunuz, hâlbuki platformlar, halatlar, borular, düşmanın kafasına küt diye gönderebileceğiniz ayağınıza oturan öğeler filan gırla dolu bölümler. Mesela üst platformda ortaya çıkan bir düşmanın ben aşağıda yeri göğü birbirine katarken aşağıya atladığını görmedim hiç, öylece kaderlerini bekledi yavrucaklar. Düşmanların biraz daha hareketlendiği, bölümlerdeki öğelerin biraz daha serbest kullanıldığı ve oyuncuyu saldırıp savunmaya ek olarak daha da hareketlenmeye zorlayacak bir bölüm yapısı gerekiyor kesinlikle, çünkü oynanışın kendisi eğlenceli olsa da tekrarlılık hissi bu kanatta kendini belli ediyor.

Sonuçta…

Yukarıda saydığım gerekçelerden mütevellit erken erişimde olduğunu hissettirse de selefi Anomaly Agent’tan öğrenilenlerin üstüne yeni şeyler katarak gelmiş Anomaly President. Anlatısı, görselliği ve müzikler de misler gibi akıyor. Geliştirici ekibin yaklaşık 1 yıl sürmesini beklediği bu erken erişim sürecinde hâlâ eklenecek öğeler, mekanikler, açılacak harita bölgeleri ve tamamlanmayı bekleyen bir hikâye var elbette, onları görmeden net puanını veremeyiz ama umut vadeden, gayet iyi eğlendiren, keyifli bir erken erişim deneyimi var şu anda elimizde. Kendi adıma oyunun bu süreçte alacağı güncellemeleri ve tam sürümü merakla takip ediyor olacağım, o da çıkınca tekrar konuşuruz artık.

Oynayacak olan okuyucularımıza iyi oyunlar dileriz, yorumlarınızı paylaşmayı unutmayın!