Buz Devri 2: Erime Başlıyor İncelemesi: Eriyen Buzlar, Yeni Sürü ve Mamut Gibi Takılanlar
Buz Devri serisine kaldığımız yerden devam ediyoruz, sıra geldi ikinci filme! Bu filmi de ilk film kadar çok izledik, her sahnesine hakimiz. Zaten çocukluğumuzun filmleri bunlar, başta söylemiştim; kimse benden bu incelemelerde objektiflik beklemesin!
Akışı hiç bozmadan, kendi içimden geçen notları ve geyikleri de araya katarak konuşalım. Buraya kadar okumaya gelenler de sadece özet okumaya gelmedi neticede; işin arkasındaki detayları ve sahneleri masaya yatıralım.
Su Parkına Küresel Isınma
İlk film daha dar kadrolu, soğuk ve duygusal bir yolculuk hikayesiydi. İkinci filmde ise Blue Sky Studios ölçeği büyütüyor. Vadi adeta dev bir su parkına dönüşmüş durumda ama arkadaki tehdit çok daha büyük: Eriyen buzullar ve patlamak üzere olan dev bir buz barajı!
İlk filmde Manny’nin kişisel travmasına ve kaybettiği ailesine üzülmüştük. Bu filmde ise iş bireysel bir acıdan çıkıp koskoca bir “türünün son örneği olma” kaygısına dönüşüyor. Çevresindeki herkesin Manny ile “Sen son mamutsun, soyun tükeniyor dostum” diye dalga geçmesi ya da bunu kanıksamış olması, Manny’nin sırtına devasa bir yük bindiriyor. Filmin başındaki o gamsız su parkı eğlencesinin altında hep bir burukluk var.
Ellie Hanım, Opossum Kardeşler ve Aile Kavramı
Derken sahneye Ellie çıkıyor! Ama ufak bir sorun var: Kendini bir opossum (keseli sıçan) sanıyor ve geceleri devasa cüssesiyle ağaç dallarında baş aşağı uyumaya çalışıyor.
Ailesini çok küçük yaşta kaybeden Ellie, onu yanına alan iki opossum ve onların annesi sayesinde hayatta kalmış. Kendini opossum sanması, aslında çocukluk travmasıyla ve kimliğiyle yüzleşmekten kaçınmasının bir yolu. Yanındaki Crash ve Eddie kardeşler ise gruba tam bir “kaos ajanı” mizahı katmıyor; aynı zamanda Ellie’nin geçmişine ve onu büyüten aileye olan bağını temsil ediyor. Filmin bize hissettirdiği en güzel şey şu: Aile dediğin şey sadece aynı kanı taşımak değil, en saçma anlarda bile birlikte ağaçtan sallanabilmektir.
Diego’nun Su Korkusu
İlk filmde grubun en karizmatik, en yenilmez ve soğukkanlı avcısı olan Diego, bu filmde bambaşka bir zayıflıkla sınanıyor: Su korkusu!
Buzların erimesiyle her yer suyla kaplanırken, kılıçdişli bir kaplanın boğulmaktan tırsması ve karizmayı çizdirmemek için çabalaması harika bir dinamik. Üstelik burada devreye yine Sid giriyor. İlk filmde grubun çimentosu olan Sid, bu sefer Diego’ya yüzme öğretmeye çalışarak aralarındaki güç dengesini altüst ediyor. Diego’nun avcı gururunu yenip Sid’in rehberliğini kabul etmesi, karakter gelişimini çok güzel tamamlıyor.
Scrat’in Palamut Cenneti
Ve tabii ki Scrat… İlk filmde sadece aralarda çıkan bir komedi unsuruyken, bu filmde doğrudan filmin kaderini belirleyen ana aktör haline geliyor. Çatlayan buz barajını bir meşe palamuduyla tıkamaya çalışırken barajı patlatması tam bir klasik çizgi film komedisi.
Ama asıl efsane sahne, Scrat’in boğulup “Palamut Cenneti”ne gittiği sekans. Altın kapılı cennette dev meşe palamutlarına kavuşacakken Sid’in ona suni teneffüs yapıp hayata döndürmesi ve Scrat’in uyanıp Sid’i evire çevire dövmesi serinin en komik anlarından biri.
Özetle; Buz Devri 2: Erime Başlıyor, ilk filmin atmosferini bozmadan işin içine harika bir macera ve yeni aile dinamikleri eklemeyi başarıyor.
Yarında hazır olduğumuzda, Buck abimizin sahneye çıktığı ve yer altındaki dinozor dünyasına daldığımız Buz Devri 3: Dinozorların Şafağı seansına geçeriz daha kaliteli bir yazı olur diye umuyorum.
