Bir Jeton Daha Alabilir Miyim? – Marvel MaXimum Collection İncelemesi

90’lı yıllarda oyun sektörünün gelişimi malumunuz, bundan da en büyük payı dövüş ve aksiyon oyunları almayı başarmıştı. Marvel’ın ikonik kahramanları da tam bu yıllarda seri oyunlara kavuşmuş ve kült olmayı başarmışlardı. Marvel MaXimum Collection bu döneme ait 6 yapımı ufak dokunuşlarla karşımıza çıkarıyor.

Öncelikle şahsım adına bir durumu netleştireyim; aşırı yaş almış, kontrolleri hantallaşmış yapımları sırf klasik oldukları için tekrar tekrar oynayabilen biri değilim. Nostalji düşmanı olduğum düşünülmesin, 1991 model The Legend of Zelda: A Link to the Past’ı hala evire çevire oynamaktayım. Burada ”kötü” yaşlanan oyunlardan bahsediyorum. Beynimde dönen bu fikir eşliğinde Marvel Maximum Collection’a temkinle yaklaşmadığımı söylersem Zeus çarpar, yalan yok. Bu özel pakette 6 adet Marvel klasiği yer alıyor. Bazılarına getirilen ufak dokunuşlar haricinde oyunlar olduğu gibi bırakılmış ve tüm yük nostalji duygunuza yüklenmiş.

Marvel Maximum Collection’ın yıldızı X-Men: The Arcade Game çünkü kendisine çevrimiçi yetenek bahşedilmiş. X-Men yaşına rağmen hala deli dolu bir oyun, aksiyon kaotik ve hızlı. O dönem böyle bir dinamiğin düşünülmüş olması bile çok önemli, şimdi dedeye nineye bağlamış olması muhtemel yapım ekibinin ellerine sağlık. X-Men: The Arcade Game hem çevrimiçi desteği sunuyor, hem de 6 oyuncuya kadar takım olmanıza olanak tanıyor. Şaka değil, koca bir ekip olarak bu kaosa ortak dalabilirsiniz. Colossus ile 6 oyunculu takım olarak çarpışmak hala inanılmaz keyifli (olsa gerek, ne yazık ki deneyemedim). Kontroller de gayet keyifli, aksiyon öyle takılıp tökezlemiyor.

Devam edelim mi? Herkesin favori kahramanı Örümcek Adam tam üç oyunla listede. Spider-Man/Venom: Maximum Carnage, Venom/Spider-Man: Separation Anxiety ve Spider-Man/X-Men: Arcade’s Revenge, Marvel Maximum Collection’ın örümcek hissi kuvvetli üç oyunu. Spidey’nin solo oyunları değil anladığınız üzere, her birinde yanına birilerini alıyor. Maximum Carnage gayet ortalama bir yapım ne yazık ki; hikaye deseniz zayıf, renkli görsellerin altında ezilen ve kendini tekrar eden aksiyonu da bir yere kadar eğlenceli. Üstelik sadece tek kişi oynayabiliyorsunuz. Eski Spider-Man oyunlarının en büyük sorunu, teknik sınırlamalar sebebiyle karakterin ağ ile salınma dinamiğinin verilememesi. Koşturup yumruk-tekme atan, düşmanı kendine çekmek ve özel tasarlanmış bazı tırmanma bölümleri dışında bir şey yapan, ”eksik” bir örümcek bu.

Separation Anxiety benzer kısıtlamalar yüzünden ortalama bir keyif veriyor ama iki oyuncu desteği ile vitesi biraz yükseltmeyi başarıyor. Buradaki en büyük sıkıntı, oyunun fena halde tekrar ediyor olması. Örümcek ve Venom yan yana gelmiş, potansiyel büyük ama biraz tembellik yapan yapımcıların elinde o dönemde bile heba olmuş belli ki. Gene de renkli bölüm tasarımları adına illa ki elinizi bulaştıracaksınız, o kadar da vasat bir yapım durmuyor karşımızda.

Marvel Maximum Collection’ın üçüncü örümceklisi olan Spider-Man/X-Men: Arcade’s Revenge çok ilginç bir oyun. Oynanabilirliği taze kılmak adına farklı farklı bölümler tasarlanmış. Wolverine’in oyuncaklı bölümü, Cyclops’un özel gücünü kullanan aksiyon dolu sahneyi düşününce ne demek istediğim net anlaşılacaktır. Örümcek Adam bu oyunda biraz karambole gitmiş olsa da diğer iki yapımdan daha sıkı olduğunu söylemem gerek. Canımı sıkan şey ise kontroller oldu; hem tepkileri zayıf, hem de hantal. Üstelik bu oyunda ölmek diğerlerine göre daha kolay. Ucuz ucuz ölebildiğiniz ve cinnet geçirme potansiyeli taşıdığınız bir oyunda bari kontroller iyi olsun diyorsunuz ister istemez.

Captain America and The Avengers, Maximum Collection’ın yakışıklılarından. X-Men: The Arcade Game’in sunduğu görsel dile, aksiyona ve çevrim içi desteğe sahip değil ama kaptanımızın da cebi boş değil. Captain America and The Avengers’ın kendine has bir tonu, anlatım dili var. 90’lı yıllar için orijinal bir dil bu. Üstelik Marvel evrenine ait pek çok sürpriz karakter de ansızın öyküye girip çıkıveriyor, hoş anlar yaratıyor. Aksiyonu renklendirmek adına onlarca mekan değişikliğine gitmiş olmaları da oyun sürenizi uzatacaktır.

Gelelim Marvel Maximum Collection’ın en zayıf halkası olan Silver Surfer‘a. NES’ten günümüze ışınlanan gümüş sörfçü zaten gölgede kalan bir karakter. Oyunu da kendisi gibi, ne yalan söyleyeyim. Oyunun zorluğu çıktığı günden beri dillere destandır. Kendisini ilk kez deneyimlediğim için bu kötü şöhretin doğru olup olmadığını da test edebilmiş oldum. Evet, Silver Surfer gereksiz zor. From Software, duy bunu kardeşim! Buradaki zorluk organik değil, doğru refleks ve zamanlama ile atlatamıyorsunuz. Sizi aniden ölmeye zorlayan, 3-4 kez bunu tekrarlatan ve sonra yumuşayan, garip bir yapı bu. Kasti acımasızlık oyunlarda en gıcık olduğum durum olabilir. Üstelik aksiyonu, bölüm tasarımları da vasat. Tarz olarak diğerlerinden farklı, uçarak nişan aldığınız bir yapıya sahip olsa da farklılığını hiç kullanamıyor. Bu koleksiyona yakışmış mı, eğer fanı varsa ciddi ciddi tartışırım.

Marvel MaXimum Collection geçmişe bir yolculuk ama zaman zaman tökezleyen bir seyahat bu. X-Men: The Arcade Game paketin net yıldızı. Monica Bellucci gibi yaş almış resmen (zayıf karnımı açık ettim), aksiyonu ve kontrolleri yerli yerinde. Online desteği ve bunu 6 oyuncuya kadar yapması ile resmen parıldıyor. Kaptan Amerika da güzel rol çalıyor ama geri kalanı sadece keyifli bir anı olmaktan ibaret. Örümcek Adam oyunları bir süre elinizi oyalayabilir ama ötesine geçer mi, bilemem. Hayır Silver Surfer, sen radarımızda bile değilsin. Cebinde hala jeton kalmış nostalji severler için eli yüzü düzgün, temiz bir paket Marvel MaXimum Collection ve belli bir süre ekranınızda yer edeceği kesin ancak yıl boyu ekranınızda yer edinecek güçte de değil. Her zaman dediğimiz gibi; tercih tamamen sizde.