Bir zamanlar jeneriğinde zıplayan o küçük lambayı gördüğümüzde, bizi harika bir hikayenin, derinlikli karakterlerin ve yaratıcı bir dünyanın beklediğini bilirdik. Ancak Disney Pixar’ın son harikası Hoppers, o lambanın artık ışık saçmadığını, sadece gözümüzü kör etmeye çalışan ucuz bir spot ışığına dönüştüğünü kanıtlıyor. Lafı hiç dolandırmadan söyleyeyim: Karşımızda hiçbir niteliği olmayan, başından sonuna kadar bir idiot film.
Klişe Klişeoğlu Bir Senaryo
Hoppers, insan zihnini robotik bir kunduzun içine aktarıp hayvanlar alemine sızma fikriyle yola çıkıyor. Kağıt üzerinde eğlenceli gibi dursa da, film bunu o kadar tembelce işliyor ki, ekranda izlediğimiz şey tam bir “klişe klişeoğlu” şölenine dönüşüyor. Senaryoda zerre kadar orijinallik fikir yok. Temel çatışmalar sadece karakterler aptalca davrandığı için var oluyor. Daha önce binlerce kez izlediğimiz “insan doğaya karşı”, “farklı dünyaların çarpışması” temaları o kadar yavan bir şekilde önümüze atılıyor ki, film bir “kopyala-yapıştır” işi olmayı bile beceremiyor.
Gerçek Sanat vs. Plastik Fabrikasyon:
Sauvages örneği aynı ya da benzer konuların nasıl birer başyapıta dönüşebileceğini görmek için çok uzağa gitmeye gerek yok. Daha çok yakın zamanda çıkan, İsviçre yapımı stop-motion harikası Sauvages (Savages) tam da bu noktada Hoppers’a tokat gibi bir cevap niteliğinde. Sauvages, doğa, insan ve hayvan ilişkisini ilmek ilmek, kare kare el emeğiyle (stop-motion) işlerken izleyiciye gerçek bir ruh ve duygu veriyordu. Hoppers ise devasa bütçesine ve CGI teknolojisine rağmen Sauvages’ın anlattığı o samimi hikayenin tırnağı bile olamıyor. Biri sanatı ve hikaye anlatıcılığını konuştururken, diğeri ruhsuz bir fabrikasyon ürünü olmaktan öteye gidemiyor.
Cringelik Abidesi Karakterler ve Çöp Diyaloglar
Gelelim filmin en can sıkıcı noktasına: Mizahşör olmaya çalışan ama izlerken utançtan koltuğa gömülmenize sebep olan karakterlere. Hoppers, sözde eğlenceli ve komik olmak için tasarlanmış ama diyalog kalitesi yerlerde sürünüyor. Karakterlerin ağzından çıkan her söz, sosyal medyadan fırlamış ucuz esprilerin kötü birer taklidi gibi. O kadar ki, filmdeki karakterler birer “cringelik abidesi” olarak hafızamıza kazınıyor (tabii hafızamızda yer etmeyi başarabilirlerse).
Sonuç:
Hoppers, Pixar’ın altın çağından ne kadar uzaklaştığını gösteren, dandik, özensiz ve izleyiciyi aptal yerine koyan bir yapım. Sinemaya gidip bilet paranızı ya da ekran başında geçireceğiniz değerli vaktinizi bu filme harcamayın. Gidin Sauvages izleyin, stop-motion animasyonun ve gerçek hikaye anlatıcılığının tadına varın. Hoppers ise unutulmaya mahkum kötü bir şaka olarak raflardaki yerini alabilir.
Puanı: 3/10 (O da sadece animasyon departmanında uykusuz kalan çalışanların hatırına.)
