<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Batman v Superman: Dawn of Justice Fragmanının En İnce Detayları yazısına yapılan yorumlar	</title>
	<atom:link href="https://frpnet.net/incelemeler/batman-v-superman-dawn-justice-fragmaninin-en-ince-detaylari/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://frpnet.net/incelemeler/batman-v-superman-dawn-justice-fragmaninin-en-ince-detaylari</link>
	<description>Fantastik Yaşam Portalı</description>
	<lastBuildDate>Mon, 20 Apr 2015 06:24:00 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>
		Yazar: luxor		</title>
		<link>https://frpnet.net/incelemeler/batman-v-superman-dawn-justice-fragmaninin-en-ince-detaylari#comment-1818</link>

		<dc:creator><![CDATA[luxor]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 20 Apr 2015 06:24:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://frpnet.net/?p=34101#comment-1818</guid>

					<description><![CDATA[kahramanların iç dünyasına dönük filmler daha basarılı olabilir bence salt aksiyon ve klasik amerikan esprilerinden kaçınılırsa. çünkü bir yerden sonra öyle bir durum oluyor ki nasılsa şehrin azizi(her şehrin bir kahramanı vardır avrupada bunlara korucu azizler denir. pagan geleneğinden devşirilmiş bir hristiyan adetidir. amerika bunun kendindeki yokluğunu ise süper kahramanlarla gidermeye çalışır.ilginç değil mi?) bizi kolluyor diye insanlar artık umursamaz bir hale gelmiştir. tüm yük o kahramanın üzerine biner bir kişi tüm idealist duygularıyla bir ütopya oluşturmaya çalışır ne yazık ki karanlık güçlerin sonu gelmez. çünkü toplum pasif duruşuyla ve idollerin arkasına saklanışıyla bu &quot;kötü adamları&quot; cesaretlendirir. kahramanın tüm uğraşlarına ragmen hiçbir şey değişmez ve daha da kötüleşir. medya da başlatılan en ufak bir anti kahraman kampanyası cadı avına dönüşür. insanlar hemen kahramanını siler ve sembolik olarak taşlamaya başlar. buna kafası bozulan kahraman ise sorgulamaya başlar. neden kendimi heba ediyorum ki neden bu kokuşmuş embesiller için fedakarlık yapıyorum. insanlığın kaderi zaten belli. bu duygularla boğuşurken ortadan kaybolur ve hiçbir şeye karışmaz. tabi karanlık güçler alttan alta sistemi oymaya devam ederler.artık insanları çığlıkları aman dileyişleri görmezden gelinemez.işte bu durumda kahraman tüm haklı çıkarımlarına rağmen şunu farkeder. nasıl ki insanın doğası nankörlük kaderi de en acı şekilde yok olmak ise benim de doğam fedakarlık kaderim ise boşa çabalamak.sonuçta hesap günü, o zaman erdemli olmam beklenmiyordu ya da doğruyu söylemek benim zararıma olurdu diyerek kendini haklı çıkaramazsın.bu duygular ışığında doğru yolu bulan kahraman elini tekrar taşın altına sokmak için uzun süren uykusundan uyanır ve olayın içine bodoslama dalar.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>kahramanların iç dünyasına dönük filmler daha basarılı olabilir bence salt aksiyon ve klasik amerikan esprilerinden kaçınılırsa. çünkü bir yerden sonra öyle bir durum oluyor ki nasılsa şehrin azizi(her şehrin bir kahramanı vardır avrupada bunlara korucu azizler denir. pagan geleneğinden devşirilmiş bir hristiyan adetidir. amerika bunun kendindeki yokluğunu ise süper kahramanlarla gidermeye çalışır.ilginç değil mi?) bizi kolluyor diye insanlar artık umursamaz bir hale gelmiştir. tüm yük o kahramanın üzerine biner bir kişi tüm idealist duygularıyla bir ütopya oluşturmaya çalışır ne yazık ki karanlık güçlerin sonu gelmez. çünkü toplum pasif duruşuyla ve idollerin arkasına saklanışıyla bu &#8220;kötü adamları&#8221; cesaretlendirir. kahramanın tüm uğraşlarına ragmen hiçbir şey değişmez ve daha da kötüleşir. medya da başlatılan en ufak bir anti kahraman kampanyası cadı avına dönüşür. insanlar hemen kahramanını siler ve sembolik olarak taşlamaya başlar. buna kafası bozulan kahraman ise sorgulamaya başlar. neden kendimi heba ediyorum ki neden bu kokuşmuş embesiller için fedakarlık yapıyorum. insanlığın kaderi zaten belli. bu duygularla boğuşurken ortadan kaybolur ve hiçbir şeye karışmaz. tabi karanlık güçler alttan alta sistemi oymaya devam ederler.artık insanları çığlıkları aman dileyişleri görmezden gelinemez.işte bu durumda kahraman tüm haklı çıkarımlarına rağmen şunu farkeder. nasıl ki insanın doğası nankörlük kaderi de en acı şekilde yok olmak ise benim de doğam fedakarlık kaderim ise boşa çabalamak.sonuçta hesap günü, o zaman erdemli olmam beklenmiyordu ya da doğruyu söylemek benim zararıma olurdu diyerek kendini haklı çıkaramazsın.bu duygular ışığında doğru yolu bulan kahraman elini tekrar taşın altına sokmak için uzun süren uykusundan uyanır ve olayın içine bodoslama dalar.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
